Od 1 stycznia 2010 r. ubezpieczone, które urodziły dziecko lub które przyjęły dziecko na wychowanie będą miały możliwość opiekowania się dzieckiem przez dłuższy okres.

Od tej daty wchodzą bowiem w życie przepisy wprowadzające dodatkowe urlopy macierzyńskie i dodatkowe urlopy na warunkach urlopu macierzyńskiego. Są to przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy – Kodeks pracy oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 237, poz. 1654).

Istotą dodatkowych urlopów jest to, że pracownica po wykorzystaniu urlopu macierzyńskiego przysługującego jej z tytułu urodzenia dziecka lub urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego przysługującego z tytułu przyjęcia na wychowanie dziecka będzie mogła, ale nie będzie musiała, korzystać z urlopu dodatkowego. Będzie mogła zdecydować, czy chce dłużej opiekować się dzieckiem, czy też chce wrócić do pracy. Pracodawca będzie zobowiązany jej wybór respektować. Pracownica korzystająca z dodatkowego urlopu macierzyńskiego lub dodatkowego urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego, ma prawo za okres tych urlopów do zasiłku macierzyńskiego.

Nowe przepisy będą także miały odpowiednie zastosowanie do ubezpieczonych niebędących pracownicami, podlegających ubezpieczeniu chorobowemu.

Okres wypłaty zasiłku macierzyńskiego

Zasiłek macierzyński przysługuje przez okres ustalony przepisami Kodeksu pracy jako okres urlopu macierzyńskiego lub urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego. Od 1 stycznia 2010 r. zasiłek macierzyński przysługuje także przez okres ustalony przepisami Kodeksu pracy jako okres dodatkowego urlopu macierzyńskiego, dodatkowego urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego, a także urlopu ojcowskiego.

Zasiłek macierzyński z tytułu urodzenia dziecka przysługuje przez okres określony przepisami Kodeksu pracy jako okres urlopu macierzyńskiego, tj. przez okres:

    - 20 tygodni (140 dni) w przypadku urodzenia jednego dziecka w trakcie jednego porodu,
    - 31 tygodni (217 dni) w przypadku urodzenia dwojga dzieci w trakcie jednego porodu,
    - 33 tygodni (231 dni) w przypadku urodzenia trojga dzieci w trakcie jednego porodu,
    - 35 tygodni (245 dni) w przypadku urodzenia czworga dzieci w trakcie jednego porodu,
    - 37 tygodni (259 dni) w przypadku urodzenia pięciorga i więcej dzieci w trakcie jednego porodu.

Zasiłek macierzyński z tytułu przyjęcia dziecka na wychowanie przysługuje przez okres określony przepisami Kodeksu pracy jako okres urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego.

Ubezpieczona lub ubezpieczony, którzy przyjmują dziecko w wieku do 7 roku życia, a w przypadku dziecka wobec którego podjęto decyzję o odroczeniu obowiązku szkolnego w wieku do 10 roku życia, na wychowanie w celu jego przysposobienia i wystąpią z wnioskiem do sądu o wszczęcie postępowania w sprawie przysposobienia albo przyjmują takie dziecko w ramach rodziny zastępczej (z wyjątkiem rodziny zastępczej zawodowej niespokrewnionej z dzieckiem), nabywają prawo do zasiłku macierzyńskiego przez okres uzależniony do liczby dzieci przyjętych na wychowanie równocześnie, tj. przez okres:

    - 20 tygodni (140 dni) w przypadku przyjęcia jednego dziecka,
    - 31 tygodni (217 dni) w przypadku jednoczesnego przyjęcia dwojga dzieci,
    - 33 tygodni (231 dni) w przypadku jednoczesnego przyjęcia trojga dzieci,
    - 35 tygodni (245 dni) w przypadku jednoczesnego przyjęcia czworga dzieci,
    - 37 tygodni (259 dni) w przypadku jednoczesnego przyjęcia pięciorga i więcej dzieci,

nie dłużej jednak niż do ukończenia przez dziecko 7 albo odpowiednio 10 roku życia.

Zgodnie z art. 112 kodeksu cywilnego, przy obliczaniu wieku osoby fizycznej, termin upływa z początkiem ostatniego dnia okresu. Zatem w przypadku przyjęcia dziecka na wychowanie, zasiłek macierzyński przysługuje nie dłużej niż do dnia poprzedzającego siódme lub odpowiednio 10 urodziny dziecka.

Minimalny okres wypłaty zasiłku macierzyńskiego z tytułu przyjęcia dziecka na wychowanie wynosi 9 tygodni (63 dni).

Zasiłek macierzyński za okres dodatkowego urlopu macierzyńskiego albo dodatkowego urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego – dla ubezpieczonych będących pracownikami.

Od 1 stycznia 2010 r. pracownica, która urodziła dziecko będzie miała prawo do dodatkowego urlopu macierzyńskiego i zasiłku macierzyńskiego przez okres:

    - do 2 tygodni, jeśli urodziła jedno dziecko albo
    - do 3 tygodni, jeśli w trakcie jednego porodu urodziła więcej niż jedno dziecko.

Wymiar tego urlopu będzie ulegał wydłużeniu w latach następnych, co dwa lata, od 1 stycznia 2012 r. do 31 grudnia 2013 r. będzie to okres:

    - do 4 tygodni w przypadku urodzenia jednego dziecka albo
    - do 6 tygodni w przypadku urodzenia więcej niż jednego dziecka;

docelowy jego wymiar jest przewidziany od 1 stycznia 2014 r. – będzie to odpowiednio okres do 6 tygodni lub do 8 tygodni.

W razie śmierci dziecka w okresie dodatkowego urlopu macierzyńskiego, pracownica zachowuje prawo do tego urlopu i zasiłku macierzyńskie...

więcej na podatki.biz

Polecenie wyjazdu w podróż służbową nie musi dla swojej ważności, wynikającej z pracowniczego podporządkowania pracodawcy, mieć formy pisemnej. Powinno jednak przybrać taką formę, gdyż będzie stanowić dokument potwierdzający m.in. związek wyjazdu z pracą, kwalifikowanie danego wyjazdu jako delegacji. Informacje zawarte w poleceniu wyjazdu służą zarówno pracownikowi (cel wyjazdu, środki komunikacji itp.), jak i pracodawcy (do celów rozliczeniowych).

Stosowany najczęściej druk delegacji jest z jednej strony poleceniem służbowym, z drugiej zaś dokumentem, na podstawie którego (wraz z załączonymi do niego dowodami poniesienia przez pracownika określonych kosztów) pracodawca dokonuje późniejszego rozliczenia kosztów delegacji.

Polecenie udania się w delegację, poza oznaczeniem danych pracownika mającego odbyć podróż służbową, powinno zawierać też podstawowe informacje związane z wyjazdem, czyli wskazanie:

    • celu wyjazdu,
    • miejscowości rozpoczęcia i zakończenia podróży służbowej,
    • terminu wyjazdu,
    • czasu, przez jaki ma trwać delegacja,
    • środka transportu,
    • czy pracownik otrzymał zaliczkę na pokrycie kosztów podróży,
    • terminu rozliczenia się.

Wskazanie celu wyjazdu

W druku polecenia wyjazdu służbowego określamy zarówno miejsce (miejsca), do którego pracownik ma się udać, jak i rodzaj zadania, jakie ma on w tej podróży do wykonania (np. udział w naradzie, szkoleniu, przeprowadzenie negocjacji handlowych, odbiór towaru itp.).

Cel wyjazdu służbowego powinien mieć związek z rodzajem pracy pracownika określonym w umowie o pracę lub co najmniej z działalnością pracodawcy. Art. 42 § 4 Kodeksu pracy pozwala w uzasadnionych przypadkach na polecanie wykonywania innej pracy niż wynikająca z umowy o pracę, o ile jest to zgodne z kwalifikacjami pracownika i nie powoduje obniżenia wynagrodzenia. Oznacza to, że w przypadku wysyłania pracownika w delegację w innym celu niż wynikający bezpośrednio z jego rodzaju pracy cel delegacji (zadanie, jakie pracownik ma wykonać) musi odpowiadać kwalifikacjom pracownika.

Wskazanie miejsca rozpoczęcia i zakończenia podróży służbowej

Miejscowość rozpoczęcia i zakończenia podróży określa pracodawca. Nie musi to być automatycznie ta miejscowość, w której pracownik pracuje. Pracodawca może bowiem uznać za miejscowość rozpoczęcia lub zakończenia podróży tę miejscowość, w której znajduje się miejsce pobytu stałego lub czasowego pracownika. Daje to możliwość rozliczenia kosztów podróży już od faktycznego miejsca zamieszkania pracownika.

Przykład:
Pracownik pracuje w Warszawie, natomiast mieszka w miejscowości leżącej pod Warszawą. Wskazanie jako miejscowości rozpoczęcia podróży służbowej miejsca zamieszkania spowoduje, że świadczenia z tytułu delegacji (diety, przejazdy) liczone będą od chwili wyjazdu pracownika z tej miejscowości. Jest to dosyć istotne, biorąc pod uwagę zasady prawa pracy, z których m.in. wynika brak możliwości obciążania pracownika dodatkowymi kosztami realizacji poleceń służbowych.

więcej na podatki.biz

Termin do złożenia korekty faktury nie wynika wprost z obowiązujących przepisów prawa. Choć ani z przepisów ustawy o VAT, ani z przepisów wykonawczych do tej ustawy nie wynikają wprost terminy ograniczające prawo podatnika do wystawiania faktur, dokumenty korygujące podatnik powinien wystawiać niezwłocznie po wystąpieniu przyczyny uzasadniającej ich wystawienie. Mogą się bowiem rodzić wątpliwości co do skuteczności faktury wystawionej po terminie okresu przedawnienia zobowiązania podatkowego – orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

więcej na podatki.biz

Podatnicy dokonujący sprzedaży towarów i usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej (i rolników ryczałtowych) mają obowiązek rejestracji obrotu za pomocą kas fiskalnych. Podatnicy, którzy ewidencjonują obrót za pomocą kas fiskalnych, mogą odliczyć od tego podatku część kwoty wydatkowanej na zakup kas zgłoszonych na dzień powstania obowiązku rejestrowania. Oznacza to, że podatnik ma więc prawo do skorzystania z ulgi na zakup kas za każdym razem, gdy powstanie obowiązek ewidencji sprzedaży określonych towarów i usług – orzekł Naczelny Sąd Administracyjny.

więcej na podatki.biz

Do 2179,70 i 4048,10 zł wzrastają od 1 grudnia kwoty stanowiące odpowiednio 70 i 130 proc. przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia za poprzedni kwartał, stosowane przy zawieszaniu albo zmniejszaniu emerytur i rent – poinformował ZUS. Zmianie uległy także roczne kwoty tych przychodów, a ponadto – limit przychodów, jakie może osiągnąć osoba pobierająca rentę socjalną, oraz zasiłek pogrzebowy.

Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych ogłosił, że od 1 grudnia br. kwota przychodu odpowiadająca 70 proc. przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia ogłoszonego za III kwartał 2009 r. wynosi 2179,70 zł, a kwota stanowiąca 130 proc. tego wynagrodzenia – 4048,10 zł. Pierwsza z nich wzrosła o 22,60 zł, natomiast druga – o 42,10 zł.

więcej na podatki.biz